محمدعلی میرزابابایی متولد سال۱۳۶۴ است. لیسانس مهندسی کامپیوتر و فوقلیسانس مدیریت تکنولوژی دارد و تا کنون ۱۱ تختراع خودش و ۶۰۰ اختراع دیگران را به ثبت رسانده است.
محمدحسین صفایی در کودکی از ناحیه پای راست بهعلت تزریق پنیسیلین بدون انجام تست به معلولیت جسمیحرکتی دچار شده است. او بعد از سالها برای افراد نیازمند دورههای کارآفرینی برگزار میکند.
فروغ فیاض میگوید: زمانی که مدرک پایۀ ششم را گرفته، پدرش به او و خواهرانش گفته که بروید هر هنری میخواهید یاد بگیرید. او هم خیاطی را انتخاب کرده. از ۱۴ سالگی دستش توی جیب خودش بوده است.
در کارگاههای آموزشی و اشتغال مؤسسه توانبخشی همدم ارتباط صمیمی مربیان و شاگردان، حرف اول را میزند.
ایده جمعآوری سر بطری، ایدهای کاملا جهانی و نشأت گرفته از ژاپن است حتی آنها فراتر از ما فکر میکنند و درآمدی را که از این راه به دست میآورند، صرف خرید واکسن فلج اطفال میکنند و به آفریقا میفرستند.
عصمت شیخ مؤمنی در جوانی زرقوبرق زندگی اشرافیاش را کنار میگذارد و با احداث مؤسسه خیریه ریحانه النبی (س) در خیابان کلاهدوز تلاش میکند دستگیر درماندگان زیادی باشد.
سراجی، مکانیک خودرو، برق و ساختمان، برق صنعتی و تراشکاری از رشتههای هنرستان جهانپهلوان تختی است که بیش از ۲۰۰ هنرجو بومی و محلی دارد و مدیری که دغدغهاش اشتغال است و اشتغال.
آزیتا رفیعی نیشابوری، جوان ۳۰ ساله ساکن بولوار جلال آل احمد دنبال ایجاد مشاغل کم هزینه و پردرآمد برای جوانان است. نتیجه این دغدغههای او به شکلگیری پژوهشکده مشاغل منجر میشود که اکنون خودش مدیر آن است.
حسن معروفینیا با صدفهای گوناگون و رنگارنگ دست سازههای زیبایی را میسازد و از این راه برای ۲۵ خانواده ایجاد اشتغال کرده است.
محمد حسین معتمدی سال ۸۰ روال زندگیاش با یک هدیه عوض میشود. درآن سال، برادرش یک گلدان کاکتوس به او هدیه میدهد. همین هدیه باعث میشود که معتمدی متوجه علاقه و احساس خوبش به گیاه کاکتوس شود و امروز ۷۰۰ گلدان در کنار خانه داشته باشد.
مهدی کشمیری، نوجوان سیزدهساله محله قرقی، مرغداری کوچکی را راه انداخته است و برای خودش درآمد دارد.
امیر احمدی میگوید: پستی و بلندیها را مانند پیچوخم گل و بوتههای روی قالی پشت سر گذاشتم. شب و روز برای هدفم جنگیدم.
سجاد عارف با همان پولی که از پس دادن ماشین دستش آمده بود، کارگاه را از پدر رهن میکند، مقداری پول برای حقوق چند ماه کارگران کنار میگذارد و کارش را شروع میکند.
سرای محله در قرقی است که این روزها در زمینه تولید و کارآفرینی سرآمد شده و توانمندیهایش بهحدی است که صادرات خارج از کشور هم دارد.
الهه سلمانی دوغآبادی که کارآفرین خیاطی بود، پس از ازدواج با کمک همسرش با راهاندازی کارگاهی توانستند در حوزه صحافی هم کارآفرینی کنند.
مهناز اشراقی کارش تعمیر و تغییر اسباب قطع امید شده است! بانوی هنرمند محلۀ الهیه با ترمیم وسایل قدیمی امکان استفادۀ مجدد از آنها را فراهم میکند.
نیلوفر میرشهیدی میگوید: این دورهها ابتدا روابط اجتماعی افراد را بهبود میبخشد، اما هدف بعدیاش این است که از بین شرکتکنندگان، افراد قوی اثرگذار و استارتآپها را پیدا کند.
مرکز سنجش مهارت ثامن، واقع در بولوار صادقیه تنها نماینده سازمان فنی و حرفهای در منطقه ۱۲ است که قدم در راه توانمندسازی جوانان تحصیلکرده گذاشته است.
فاطمه مرادی که چهارمین دهه از زندگیاش را به تازگی شروع کرده است از آن زنان کارآفرینی است که با کمترین امکانات دست به کار زده و با همراهی خانمهای محله توانسته است کسب و کاری راه بیندازد.
خیاطخانه برای شرکتهای معتبر لباس فرم میدوزد و کارخانههای خودروسازی هم پلیسهگیریشان را به معلولان آسایشگاه میسپارند.