نام احمد میرباذل خیلی زود با تئاتر مشهد گره میخورد. جایگاه نمادینش، پیوند میان مشهد و عصر پرده بیصداست. سالها بعد، روی اولین فیلم رنگی فیلمبرداری شده در مشهد هم حرف میزند.
نگاه نادرست و قضاوتهای اطرافیان نسبتبه تئاتر هیچوقت نتوانست علاقه آسیه حسینی را خاموش کند. او در پانزدهسالگی، مدرک مربیگری تئاتر را گرفت. یکسال بعد، مربی تئاتر شد و حالا سالهاست در مدرسه المهدی (عج) استعدادیابی میکند.
شاید بتوان برای نقشهای دیگر و سایر بازیگران جایگزین پیدا کرد، اما معمولا نقشهایی که برای حسین مشمولمقدم ساخته و پرداخته میشد، نقشهایی بود که فقط خود او از پس آنها برمیآمد و تئاتر برایش خلاصه زندگی بود.
سروش فرهادینیا امسال با ساخت مستند و کسب ستاره، نامش در فهرست برگزیدگان کشوری در رقابت دانشآموزی ساخت فیلم بلند قرار گرفت و به افتخاراتش افزود. او ساخت تیزرهای تبلیغی و تدوین فیلم کوتاه را در کارنامه هنری خود دارد.
زهرا ناوشكي اولين نقشش با نام «حوا» را در تئاتر دانشآموزي «آدم و حوا» بازيكرده است. بعد از آن به هنرستان هنرهاي زيباي «شمايل» ميرود و در رشته بازيگري تئاتر ادامه تحصيل ميدهد تا بهصورت جديتر وارد عرصه تئاتر شود.
مهدی مهدیزادگان میگوید: از سال ۸۰ بهطور حرفهای شعر گفتن را آغاز کردم و علاوهبر شعر در موسیقی و تئاتر هم فعالیت دارم. به نظر من شعر سادهترین نوع بیان تمام احساسات و بهترین ابزار برای به فکر واداشتن مردم است.
نمایش عروسکی «فرمانده فردا»، ماجرای معروف ضامن آهو است. شخصیتها تیرهایی بودهاند که باید به سمت آهو پرتاپ میشدند و نفیسه نداف، عروسگگردانِ تیری است که شخصیت خپل و خنگ و دروغگویی داشت.
محمد طهان هنرمندی پویاست که به اشتغال زایی برای هنرجویانش، اهتمام میورزد و آکادمی بین المللی دوبلاژ را به کانونی برای آموزش تمام فنون مرتبط با گویندگی برای هنرجوهایش مبدل کرده است.
محدثه دری دوسالی هست که تئاتر را شروع کرده است. شرکت در کلاسهای تئاتر انگیزهاش را برای ادامهدادن این راه بیشتر کرد. او بههمراه گروهشان، اجراهای فراوانی در مساجد محلات مختلف داشته است.
عباس جانفدا، نویسنده و کارگردان تئاتر میگوید: من همیشه سعی کردم به باورهای مردم سرزمینم احترام بگذارم و بیشتر آثار من در مورد باورها، رسوم و اعتقادات خراسانیها است.
سیدجواد رحیمزاده هممحلهای ما در خیابان صیاد شیرازی است. او یکی از بازیگران و کارگردانان خوب تئاتر استان خراسان رضوی است و دستی هم در نویسندگی و تدریس نمایشنامه دارد. در رشته فیلمسازی نیز تحصیل میکند.
عرفان شیرنگی در مدارس سمپاد رشته ریاضیفیزیک خوانده است و انتظار میرفته مهندس شود اما حالا یکی از چهرههای شاخص تئاتر مشهد است. اینروزها نمایش «بلوف زودرس» پنجمین اجرای عمومی اوست که در مشهد کارگردانی میکند.
حمیدرضا حافظشجری در ۱۱ سالگی دیپلم افتخار «مقام اول بازیگری مرد» را در بیستوسومین جشنواره تئاتر استان به دست آورد، همان موقعی که در دبستان منظورالمهدی محله دروی درس میخوانده است.
عبدالله انصاری یکتا، برادر بزرگتر اسدالله یکتا میگوید: بعد از اجرا از اسدالله خواستند که برای بازیگری با آنها همراه شود؛ مشروط به اینکه از بزرگترش اجازه داشته باشد؛ که البته من این اجازه را به او دادم.
تجربه و تسلط یاسمین بعد از دادن تست در گروه «مهدویت»، موجب شد برای نقش اصلی انتخاب شود؛ این تجربه، علاقه او به کارگردانی را دوباره زنده کرد و تصمیم گرفت گروهی را برای آموزش در مسجد حضرت ولیعصر (عج) راه بیندازد.
حسن حامد که همیشه به بیماریاش میخندید، ۱۴ اردیبهشت سال ۱۳۷۱ در حالی چشمانش را بهروی دنیا بست که فرصت دیدن اجرای عمومی بهترین اثرش «بچه تابستان» را پیدا نکرد و در آرامستان خواجهربیع به خاک سپرده شد.
الهه پژوهی، صداپیشگی و گویندگی بیشاز ۱۰۰ فیلم، سریال و پویانمایی و مستند و بازی در بیشاز ۵۰ نمایش و چیزی در همین حدود سریال و فیلم کوتاه و سینمایی و تلهفیلم را به کارنامهاش افزوده است.
نقطه عطف دوران بازیگری میترا حجار حضور در دو فیلم «متولد ماه مهر» و «اعتراض» در سال ۱۳۷۸ بود. بازی تأثیرگذار او در این دو فیلم نه تنها تحسین منتقدان را برانگیخت، بلکه مسیر موفقیت را برایش هموارتر کرد.
محمد شاهرودی متولد سال۱۳۰۴ محله جنت مشهد، تنها بازمانده نسل دهه ۲۰ تئاتر ایران و مشهد بود که با سابقهای ۵۰ساله در تئاتر گنجینهای از خاطره و تجربه در سینه داشت.
سمانه عطاران دارنده مقام دوم جشنواره تئاتر استانی است. او با وجود معلولیت یادگرفته ورزش کند، کلاس بازیگری برود، مربی تیراندازی باشد و البته کلی هنر دیگر.