تئاتر

حسین رستمیان‌تودرباری از آن دسته آدم‌هایی است که انگار زندگی را با صحنه آغاز کرده است. او سال‌هاست با صدا‌و‌سیمای خراسان همکاری دارد تا رشته وصلش به دنیای هنر پاره نشود.
سال‌هاست با یکدیگر هم محله‌ای‌اند و تفریحشان، تئاتر بازی کردن است. البته از همان ابتدا شاکی‌اند که چرا جایی برای تمرین ندارند؟! این جوانان فعال ساکن محله خواجه ربیع مشهد، حدود ۲ سال است در برخی جشن‌های محله‌ای، تئاتر اجرا می‌کنند.
کودکان گروه تئاتر مسجد امام‌محمدباقر (ع) در اجتماعات شبانه و در حوزه هنری روی صحنه می‌روند. آن‌قدر کوچک‌اند که نمی‌توان توقع داشت خیلی حرفه‌ای باشند، اما مثل بازیگران حرفه‌ای اشک مخاطبانشان را درمی‌آورند.
مهدی احمدی اواخر دهه ۴۰ مسیر حرفه‌ای خود را آغاز کرد و در دهه‌های بعد با تهیه کنندگی فیلم هایی، چون «گرگ‌های گرسنه»، «یار در خانه»، «دل نمک» و «ارثیه فامیلی» از نخستین چهره‌هایی شد که تولید حرفه‌ای فیلم در مشهد را به طور جدی دنبال کردند.
حمید کیانیان برادر بازیگر محبوب کشورمان، رضا کیانیان با آموزش تئاتر به معلولان، آنها را در مسیر پیشرفت و شکوفایی حمایت و ضمن اشتغال برای آنها تئاتردرمانی می‌کند.
یک عصر جمعه و بوستان محله؛ «باغ ملی»! دو جوان شاد و سرزنده با هنرشان، اجرای تئاتر خیابانی، مردم را سرگرم می‌کنند و تلاش می‌کنند خنده به لب‌ها بیاورند. این دو، اعضای گروه تئاتری دونفره باعنوان «نمکدان» هستند: «محمد صفری و علی بهبودی».
محمد جهان‌پا، هنرمند محله شفا، از کودکی با هنر عجین شده و فعالیت‌هایش را از تئاتر آغاز کرد. او که در حرفه بازیگری و کارگردانی تاکنون در جشنواره‌های مختلفی شرکت کرده و موفق به کسب مقام شده است، از نبود انجمن ویژه برای هنرمندان گله دارد.
مهدی سجادپور ازجمله هنرمندانی است که مسیر حرفه‌ای خود را از تئاتر مشهد آغاز کرده و پس از سال‌ها فعالیت در عرصه بازیگری و کارگردانی صحنه، وارد حوزه نویسندگی سینما و تلویزیون شده است.
آمنه حسن‌زاده که دیپلم حسابداری دارد، می‌گوید: در همسایگی ما کانون پرورش فکری قرار داشت و آنجا شده بود دوست صمیمیِ من. تمام وقتم را آنجا می‌گذراندم.
سعید ملک نژاد، بازیگر پیشکسوت تئاتر، یکی از هنرمندانی است که به معنای واقعی خاک صحنه خورده است. این شب‌ها سریال «۰۲۴» با هنرنمایی او از شبکه یک سیما در حال پخش است. دغدغه پویایی تئاتر مشهد همیشه با او بوده است.
ملیحه سادات هوشیار عروسک گردان محله رضائیه است. سکوی موفقیت این عروسک گردان دوران مدرسه است. او سال سوم راهنمایی در نمایش عروسکی «علی بی‌غم» در مدرسه تکتم، عروسک‌گردان می‌شود.
عبدالحسین نوشین؛ مردی بود که صرف نظر از تکاپو‌های ناکام و بی‌ثمر سیاسی، نقشی مهم و راهبردی در نهادینه شدن تئاتر مدرن در ایران داشت و کتاب «هنر تئاتر» او، هنوز هم یکی از مهم‌ترین منابع درباره این هنر به زبان فارسی است.
دختران گروه «طوبی» در مسجد چهارده‌معصوم(ع) محله پورسینا از سال‌های کودکی یکدیگر را می‌شناسند و حالا دوسالی می‌شود که با همراهی مربی‌شان پا به دنیای تئاتر گذاشته‌اند و در جشنواره‌های مختلف مقام می‌آورند.
خیلی‌ها عماد‌عصار را به روزنامه‌نگاری و پیش‌گامی او در عرصه طنزنویسی مطبوعات می‌شناسند. او آدم جامع‌الاطرافی بوده و در حوزه‌های نمایشنامه‌نویسی، شعر و عکاسی نیز از چهره‌های شناخته‌شده مشهد به‌شمار می‌رود.
نمایش عروسکی به‌نام «چطور یک مترسک پرواز می‌کند»، ۱۴ عروسک‌گردان‌ دارند، دختران نوجوانی از مدرسه راهنمایی حجاب، واقع در محله خواجه‌ربیع مشهد. این نمایش در مسابقات تئاتر آموزش و پرورش خراسان رضوی، مقام اول را به‌دست آورده است. 
محمدرضا سرسالاری شاعر جوان محله راه آهن است. ادبیات خوانده، پیش‌تر فوتبال بازی می‌کرده و با بهترین هنرمندان تئاتر سنتی مشهد هم حشر و نشر داشته است.
مرتضی جوانشیر مبتلا به cp یا همان فلج مغزی است اما این به آن معنی نیست که دست روی دست بگذارد و عبوس، بنشیند کنج خانه. برعکس، خیلی هم‌تر و فِرز است و تا‌جایی‌که بدنش کم نیاورد می‌رود دنبال علاقه‌هایش.
محسن قصابیان فیلم سینمایی «نیوکاسل» را کارگردانی کرد؛ فیلمی اجتماعی با رگه‌هایی از طنز و نگاهی انسانی به جنگ و روابط خانوادگی. این تجربه نشان داد که او تنها بدنبال دیده شدن نیست، بلکه دغدغه روایت دارد.
علی آزادنیا از نسل هنرمندانی است که اوایل انقلاب با پست رسمی «بازیگر تئاتر» به استخدام اداره فرهنگ و هنر درآمدند. او با وجود بازنشستگی، هنوز از تئاتر دل نکنده، کلاس‌های بازیگری و کارگردانی‌اش را خودش اداره می‌کند.
صولتی، مسیرش را با صبر، تمرین و وسواس طی کرده و توانسته میان دوبله، تئاتر و تصویر تعادل برقرار کند.حضور او در سریال «پسران هور» نشـان می‌دهد که صولتی همچنان توانایی درخشش دارد.