از نظر علیاکبر حبشی، همسایههایشان در کوچه مهر۱۸، طلای ۲۴عیار هستند. میگوید: در مراسم دیگ، اجاق و لوازم مختلف از هم قرض میگیریم و به کمک هم میرویم. در همه اتفاقها کمکحال هم هستیم.
سیدامیر نبیزاده میگوید: جامعه ما نیاز به افزایش و جوانی جمعیت دارد. به همیندلیل ما همیشه از خانوادههای چندفرزندی محله که شرایط اقتصادی مناسبی ندارند، حمایت کردهایم و این کمکها را ادامه میدهیم.
اهالی محله کوی سلمان بیش از ۱۰ سال است که هر روز چهارمرتبه نظارهگر سیدمرتضی سیدی هستند، درحالیکه با صدای اذان ظهر و مغرب، پدر بیمارش را برای اقامه نمازجماعت کول میکند و به مسجد میآورد.
میرزاصالحرضوی، بانی بسیاری از موقوفات مشهور شهر مشهد بود. بههمیندلیل، باید دوران تولیت پدرش میرزامحسنرضوی را عصر شکوفا شدن سنت وقف در مشهد بدانیم.
این مرکز نیکوکاری، در همه اعیاد با کمک خیران برای دانشآموزان خوراکی تهیه میکند. علی حسنی میگوید: وقتی پشمک نذری پخش میکنیم، صدکیلو شکر میخریم و از صبح تا شب با دستگاه برایشان پشمک درست میکنیم.
زهرا خانم از این جنس آدمهاست که سرش درد میکند برای کار کردن و اینکه خیرش به دیگران برسد. این ویژگی را هم از پدرش به ارث برده است، هیچ وقت نسبت به آدمهای اطرافش بی تفاوت نبود.
همه حاجکاظم را به امور عامالمنفعهاش میشناختند. کمتر کسی باور میکرد همین مرد بیریا، روزهای بسیاری توی یکی از اتاقهای خانهاش با مبارزان حلقه اصلی انقلاب همچون چهره رهبر معظم انقلاب همسفره میشود.
مسجد بلال در محله خیرآباد، فضایی برای پذیرایی دائمی از اهالی ایجاد کرده است.
مرحوم حاجحسین علمایی روز دوشنبه، دهم دیماه در نودویکسالگی دار فانی را وداع گفت؛ این خیّر محله فلسطین طی سالهای زندگیاش، سرپرستی هزارخانواده فقیر و فرزند یتیم را بر عهده داشت.
محمدامیر شعبانی گلخانه و گلفروشیای راه انداخته است تا درکنار حمایت از کودکان کار، امکان کار برای زنان سرپرست خانوار را نیز فراهم کند. او کسی است که برای اولینبار گل فروشهای سر چهارراهها را در مشهد ساماندهی کرد.
صغرا مؤمن، پرستار نمونه بیمارستان ۲۲ بهمن است. به گفته خودش او از کودکی عاشق حرفه پرستاری بوده و ۱۷ سال است که با سختیهای این حرفه میسازد.
حاج نورمحمد عُرفانی که عمری برقکار بوده قدمهای زیادی برای آبادانی محله فردوسی برداشته است.
حاج احمد رضوی، خیاطی که به دستپاکی شهرت دارد، محسن زارعی، عطاری محل که دوای درد خیلیها پیش اوست و اصغر سکودارخیابانی، قصابی که آبگوشتهای نذریاش را همه اهل محل خوردهاند، کسبهای هستند که هر کدام دستی به خیر دارند.
حسین جمعهپور واقف مسجد قمربنیهاشم(ع) است. او با نیت اینکه هیئت سیدالشهدا(ع) زاوه غیر از رنج سفر، دیگر دغدغهای نداشته باشد و راحت عزاداری کنند، تصمیم گرفتم هر طور شده زمینی را خریداری و وقف مسجد کند.
عمر آشنایی این همسایهها در قائم (عج) ۱۶ بیش از ۲۰ سال است. همسایههایی مهربان که بهسراغ هرکدامشان میرویم، دستی در کار خیر دارند. مهربانی و پرانرژیبودنشان باعث شده هرکاری از دستشان برمیآید، انجام بدهند.
حاجحسین فرازآمد میگوید: پدرم برای اینکه آبادانی را به محله بیاورد، هزار متر زمین در خیابان امامرضا۵۹ خرید و در نصف زمین، گرمابه فروردین را ساخت و بخشهای دیگر را اقساطی به مردم داد تا مغازه بسازند و محله رونق بگیرد.
پایگاهشان در مسجد جوادالائمه (ع) است و اعضای آن همقسم شدند که وضعیت محله را بهبود ببخشند. اعضای این قرارگاه مدتهاست که زندگیشان را وقف پیشرفت محله کردهاند.
سمیه مؤذنی میگوید: صندوق پایگاه بسیج مسجد امام هادی(ع) چهل عضو دارد که ماهانه ۵۰ هزار تومان واریز میکنند. با مبلغی که جمع میشود، هر ماه ۳ میلیون تومان وام میدهیم.
کبری اکبری میگوید: دستمان تنگ بود. برای درستکردن جهاز به خیلیها رو انداختم، اما کمکی نکردند. همان موقع نذر کردم اگر بتوانم جهازی آبرومند به دخترانم بدهم، تا وقتی که در توانم باشد، به آنهایی که دختر شوهر میدهند، کمک کنم!
از سال۱۳۹۶ که کلنگ احداث این مسجد در خیابان دلاوران۱۳ بر زمین خورد، همیشه اهالی پای کار بودهاند و با جان و دل، لباس کارگری بر تن کردهاند. به خاطر همین دلی بودن کار، آجربهآجر این مسجد با کمک اهالی بالا رفته است.