حسین لعلبذری ید طولایی در داستان نویسی دارد. او فارغالتحصیل رشته ادبیات و برگزیده چندین جشنواره کشوری، داور و مدرس داستان و عضو شورای مشورتی نویسندگان خراسان رضوی است.
فاطمه قلیزادهفهندری پژوهشگری است که کارگاههای آموزشی بیشماری همچون پرورش اصولی زعفران و قارچ را در دانشگاه فردوسی و پارک علموفناوری برگزار میکند.
غلامحسین غلامنیا خبرنگار قدیمی مشهد درباره نوشتن پیش از انقلاب میگوید: بر اساس سبک کوبیسم مینوشتیم، یعنی آنقدر حقیقت را بالا و پایین میکردیم تا هم خواننده بفهمد و هم برایمان دردسر درست نکند.
احمد نطنزی، جانباز ۷۰ درصد، یک روحانی پژوهشگر است که کتابهای بیشماری از جمله «فقه اسلامی»، «کربلاپژوهی»، «شرح اذن دخول امامرضا (ع)» و... را ترجمه کرده است.
مریم عینافشار ۲۵ سال سابقه آموزشی خود در مناطق محروم و متوسط و... وقف کرده است. او که در کارنامه و فعالیت آموزشی خود عنوان معلم نمونه استان خراسان و پژوهشگر برتر را دارد.
کتاب تاریخ بیهقی شرح حکومت دهساله مسعود غزنوی است؛ پادشاهی که مرکز حکومتش، غزنین بود، اما بیش از ۱۶ هزارکیلومتر سفر کرد که بخشی از این مسیر در توس و مشهد گذشت.
امین افشین نوجوان محله احمدآباد مشهد از آغاز نویسندگیاش میگوید: نوشتن من از یک سفر شروع شد و براین اساس کتابی با عنوان «سفری که...» نوشتم که جمعآوری خاطرات سفرم به کربلا را نشان میدهد.
شهناز جوزینی در کتاب «دخترک پابرهنه»، خاطرات دوران تحصیل، مبارزههای انقلابی و خدمت بهعنوان مشاور مدیرکل بنیاد شهید و امور ایثارگران اصفهان را به رشته تحریر درآورده است.
موسی عصمتی، شاعر روشندل مشهدی سه کتاب برای بچهها منتشر کرده و علاوه بر آن اولین بسته آموزشی خط بریل را با عنوان «شهرک الفبا» فراهم آورده است.
لیدا نادرنیا، بانوی نیکوکار مشهدی، مولف چندین جلد کتاب درباره تربیت فرزند و مهدویت و زندگی قرآنی است. او ۲۰ سال پیش موسسه خیریه برای کمک به خانوادههای نیازمند تاسیس کرده است.
سمانه نعیمی، معلم جوان محله فرهنگیان ۵ جلد کتاب درسی با نامهای «کامپی در سرزمین اسرار آمیز ۱ تا ۵» تألیف کرده است.
احمد ماهوان نویسنده کتاب «تاریخ مشهد قدیم» دایرهالمعارفی ارزشمند از آداب و رسوم و اطلاعات مردمان مشهد دیروز است.
نویسنده محله طلاب پاسخ خیلی از پرسشهایی را که مدتها ذهنش را مشغول کرده بود، در سالهای حضور در حوزه گرفت و باید آنها را به زبان کلمه درمیآورد.
محمد ملتجی میگوید: جنگ شده بود و حکم مأموریت به جبهه به من داده شد. در آنجا به این فکر افتادم که برای رزمندگان تئاتر کار کنم. کار خوبی ارائه شد و رزمندگان نیز استقبال کردند.
شهرزاد لعل بذری، دختر جوان داستاننویس مشهدی است که هم پدر و هم مادرش نویسنده هستند. او تا حالا چندین جایزه کشوری برده و از ده سالگی پای ثابت جشنوارههای داستانی بوده است.
هرکس که دل در گرو مثنوی معنوی جلال الدین بلخی داشته باشد به یقین نام یکی از بزرگترین شارحان خراسانی این کتاب به گوشش رسیده است.
سید علیرضا میری که خود رزمنده دفاع مقدس است، خاطرات شفاهی جاوید (جواد) نظامپور که همرزم سردار شهید محمود کاوه است را به رشته تحریر درآورده است.
میرسجاد موسوی، نابینا، اما سرشار از استعداد است، لیسانس اقتصاد را از دانشگاه انگلستان دریافت کرده و تاکنون ۱۳ کتاب برای روانشناسی نابینایان نوشته است. او مدتی را هم به عنوان رئیس هیئتمدیره «انجمن حامیان شهر بدون مانع» فعالیت کرده است.
زهرا دولتآبادی، نویسندۀ کتاب، محله ما، بانویی فعال و خستگیناپذیر که در چهلوهشتسالگی مثل نوجوانی شانزدههفدهساله و پرانرژی است.
مهدی عسکری میگوید: در طول این سالها یاد گرفتم برای به سرانجام رساندن موضوعی مداومت بسیار داشته باشم، زیرا لازمه ختم به خیر شدن معضل یا مشکلی، پیگیری در قالب تکرار انتشار گزارش است.