حجتالاسلام والمسلمین سیدمحمدامین هاشمی طلبه جهادگر یکی از بسیار افرادی بود که بعد از سیل به یاری خانوادههای سیل زده شتافت، او از کارواشش هم مایه گذاشت و خودروهای سیلزده را رایگان صفرشویی کرد.
محله
بالاخیابان
محله بالاخیابان یکی از دو محله منطقه ثامن است که خردهمحلات بسیاری را در دل خودش جای داده است. تاریخ این محله به دوران صفوی و اقدام ماندگار شاه عباس اول برمیگردد. آب خیابان و بیشترین قناتهای مشهد از این محله وارد شهر میشده و باغها و باغچههای اعیاننشینها را آبیاری میکرده است.
علی گلمحمدی این دستگاهها را بیشاز پنجاه سال قبل برای تولید جوراب خریده بود و تا دو سال قبل هم با آن جوراب تولید میکرد؛ اما با رفتن شاگردش، چون خودش دیگر توانی ندارد، کار متوقف شد و همچنان نخها بدون استفاده روی آن سوارند.
کوچه شهید کامیاب ۲۲ چندان قدیمی نیست و در نقشههای قدیم مشهد همچون «دالمج»، هنوز باغ بوده است. این کوچه در دهه ۳۰ ابتدا بهعنوان یکی از فرعیهای بنبست خیابان هاتف شکل میگیرد.
حاجمحمد انوشیروانی یکی از قدیمیهای کوچه حمام باغ بود که با نام فرزند شهیدش کارهای نیک فراوانی همچون: ساخت حسینیه در گناباد، ساخت درمانگاه و مدرسه در روستای علیآباد جاده سیمان و... انجام داد.
حمیدرضا معصومیان مربی دروازهبانان تیم ملی افغانستان میگوید: اعضای تیم افغانستان اغلب بچههایی هستند که در ایران به دنیا آمده و بزرگ شدهاند. کادر مربیان این تیم نیز همهشان ایرانی هستند.
حاج علی گل محمدی میگوید: از همان اول هم به خودم قول دادم که هوای زائران را داشته باشم. الان هم با کمترین سود جوراب دست زائر میدهم. به برکت همین دعای زائران تا حالا دستم را پیش کسی دراز نکرده ام و در این سن سرحال و سلامتم.
ضامن آهو، بزرگترین اثر ولی شفیعی هنرمند منطقه ثامن با الهام از اثر جاودانه استاد فرشچیان، بر روی دیوارهای محله بالا خیابان به تصویر درآمده است.
محسن غلامی از هفتسالگی قدم در مدرسه نابینایان «امید» میگذارد و درسش را با امید آغاز میکند؛ معدل او هیچگاه از ۱۸ کمتر نشده است.
این کوچه طبق گفته قدیمیهای محل در گذشته بهنام «لتو» شناخته میشد، چون محل زندگی و حیطه چند تن از لاتهای بزرگ همچون حسینآببند، اکبر سبیل و اکبر لات بود.
حجتالاسلاموالمسلمین داوودینژاد میگوید: یکی از مشکلات در مسیر کمکرسانی به سیلزدهها واضحنبودن درگاههای کمک است. اگر گروه جهادی مسجد محله فعال نبود، امکان کمک به سیلزدهها نبود.
چارچوب خانوادگی که آیتالله سیدحاجی رئیسالساداتی بنا نهاده بود، باعث شد سیدابراهیم هرچند بهدلیل نبود پدر زندگی سختتری نسبتبه همسالانش داشت، کودکی مقاوم دربرابر سختیهای زمان شود.
رضا رئیسیان، مربی ۴۸سالهای که بدون هیچ چشمداشت مالی و تنها به عشق شاگردانش، در پایگاه بسیج حریم رضوی محله نوغان به خردسالان و نوجوانان، ورزش و اخلاق ورزشی را میآموزد.
سیدمحمدعلی پهلوان هاشمی، برادرزاده صاحبِ نام کوچه سردار معتقد است، قدیمها غم بود، اما کم بود.
روایتی از سپیده و سحر عینالله قضایی که رشته تحصیلیشان «سراجی» است و بهدلیل عجینبودن با روحیات هنریشان و به پیشنهاد برادرشان آن را انتخاب کرده و حالا در این رشته به درآمدزایی خوبی رسیدهاند.
عصمتنوربخش میگوید: بعدها فهمیدم که گروهی به سرکردگی زنی از کومولهها به محمدجواد و دوستانش حمله کرده و با تیراندازی آنها را شهید کردهاند. آنها حتی به وسایل پسرم هم رحم نکرده بودند.
در محله بالاخیابان همه حاجآقاجانی را حاجاکبر صدا میزنند و کاسبی میخوانند که حلالروزی و گشادهروست و غش در معامله ندارد. او با کمترین سود جنس دست مردم میدهد و از همه مهمتر، خیّر است.
محمود اصیل، جاهل محله نوغان، حالا به قول خودش «کرک و پرش ریخته» جوان خوشقد و بالا و چهارشانه آن روزها این روزها سمسار تکیدهای شده است.
«ناصرحسنپور» امسال شصتساله شده و نزدیک به چهل سال از این سالها را در کار کافهداری گذرانده است؛ در قهوهخانه آذربایجان. قهوهخانه او، میراثدار دو پیشه سنتی مشهد است؛ کافهداری و انگشترفروشی.
تکیه بزرگ علیاکبریهای محله بالاخیابان مسجد نوساز، اما تاریخدار است که جلسات قرآنی آن بسیاربا قدمت است. در شبهای ماه مبارک رمضان مشتاقانی میآیند تا در فضایی معنوی و شاد آیهآیه از جام قرآن سر بکشند و سیراب شوند.
حسین فلاح، کبابپز قدیمی کوچه مخابرات چهارباغ میگوید: خانوادههای ایرانی چه بخواهند و چه نخواهند کبابخور هستند و این غذا را دوست دارند.