راضیه هنرمند در دل سختیها مسیر رشدش را پیدا کرد و با پشتکار و سماجت به روزهای روشن زندگی رسید که همیشه رؤیایش را داشت. حافظ کل قرآن شدنش نتیجه سالها تلاش، ایستادگی و تسلیمنشدن دربرابر محدودیتها بود.
حامد علیزاده ورزشکار کمبینای محله امام هادی(ع) است که در مسابقات پاراآسیایی و حتی پاراالمپیک برای کشورش افتخار آفریده است. او نقره پاراآسیایی و عنوان چهارم را در رقابتهای پاراالمپیک کسب کرده است.
معلولیت هیچگاه سهیلا اسحاقنیا را از جاده موفقیت دور نکرد؛ از روزی که پای صفحه مانیتور نشست از طراحی پوستر و لوگو شروع کرد تا اکنون که با ظرافت و حساسیت زیاد، نقشهای سوزندوزی را طراحی میکند.
ماهانا جامی، ساکن محله فلسطین در منطقه یک، با ۸۵٪ معلولیت جسمی، برج میلاد را فتح کرده و قصد دارد اقیانوس آرام را شنا کند. او میگوید: با پای اراده راه میروم.
علیرضا باقری بازیکن کمبینا و کمحرفی که یکسال است وارد تیم ملی گلبال شده است. او نقص در حس بیناییاش را طوری با تقویت حس شنوایی جبران کرده است که از آن دستاورد میسازد.
مرا به بیمارستان فیاضبخش برای تست استعدادیابی بردند آنجا بعد از انجام چند ورزش دیدم تنیس را از همه بیشتر دوست دارم و از همان روز این ورزش را زیرنظر خزایی که عضو تیم ملی است ادامه میدهم.
سیدعلی الموسوی شاعر ۳۱ ساله توانیاب محله راه آهن است که از ۱۶ سال پیش، درست در همان روزهایی که مادرش را از دست داد، طبع شاعری اش گل کرد و شعر میسراید.
مرتضی جوانشیر مبتلا به cp یا همان فلج مغزی است اما این به آن معنی نیست که دست روی دست بگذارد و عبوس، بنشیند کنج خانه. برعکس، خیلی همتر و فِرز است و تاجاییکه بدنش کم نیاورد میرود دنبال علاقههایش.
حاجي نوید از بچههای آسایشگاه است. او را خيّران به خانه خدا فرستادهاند تا امروز بشود تنها حاجي آسايشگاه معلولان ذهني. با او که صحبت میکنم، فقط میگوید: «دوست دارم با مادر و پدرم دوباره به مدینه بروم.»
مجموعه «دفینو» دستاوردی شامل کتاب آییننامه راهنماییورانندگی به زبان اشاره، نرمافزار آموزش فتوشاپ و خیاطی به زبان اشاره و فیلم سینمایی مناسبسازیشده برای ناشنوایان است که فرصتی است برای رفع مشکلات این قشر.
نابینایان مؤسسه خیریه «جابربن عبدالله انصاری» گلشهر میگویند از کمترین حقوق شهروندی محروم هستند. کمکهای نقدی ماهیانه، تقسیم بستههای معیشتی، اهدای لباسهای دست دوم و ...مهمترین کارهایی است که در این خیریه برای مددجویان انجام میشود.
خدیجه عزیزی سالها با معلولیت جسمی زندگی کرده و اوقات فراغتش با ورزش پُر شده است آنهم نه آماتور بلکه حرفهای. او همیشه در سطوح بالای قهرمانی کشور حضور داشته است یا در رتبه نخست ایستاده یا دوم.
آقای نقوی و همسرش هر دو نابینا هستند. او کارشناسی حقوق دارد اما با تاسیس تاکسی تلفنی روزگار میگذراند. او که جزو بنیانگذاران این مؤسسه است میگوید: در اینجا برای خدا کار میکنم و هیچ درآمدی برایم ندارد.
بتول بهرامی از سال۱۳۸۱ که روزگار، همسرش را از او گرفت، قرار شبانهاش با حرم ترک نشده است. او نیمهشب راهی زیارت میشود و تا بعداز طلوع خورشید آنجا میماند.
کوثر قرایی مسیر قهرمانی در ماده ۴۰۰ متر را سریع طی کرد و از قهرمانی استان تا کسب طلای کشوری را در این رشته تجربه کرد، اما از ۱۴ ماه پیش تصمیم جدیدش را گرفت و به سمت پرتاب دیسک رفت.
حمیدرضا زارعرشیدی از سال ۱۳۹۷ شروع به آموزش دوچرخهسواری به کودکان معلول کرده است که از ۳۰۰ کودک، نزدیک به ۱۷۰ نفر اوتیسم و سندرم داون داشتهاند. میگوید: برخی از همین کودکان مقام بینالمللی کسب کردهاند.
پزشکان بعد از به دنیا آمدن فاطمه سروریزاده، متوجه تودهای غدهمانند در کمر او میشوند و او را عمل میکنند و این باعث میشود فاطمه حرکت پاهایش را از دست بدهد. با اینحال او در مسابقات ویلچررانی مقام قهرمانی کسب کرد.
زندگی برای مونا صداقت و حسین کاریزی از نقطه پایان شروع شد؛ همان زمان که خسته از روزهای سخت، آرامش را نه در پول و زرقوبرق دنیا، بلکه تنها در داشتن یک همدم میدیدند. این زوج عاشق زندگی را طوری ساختهاند که آرزوی خیلیهاست.
مرتضی عبدی با وجود همه فرازونشیبهایی که در زندگی به واسطه معلولیت داشته، در عمل با موفقیت زندگی کرده است. او حالا معتقد است زندگی خود جنگ است، جنگی که نباید قافیهاش را باخت.
مسعود غریب با دیدن موفقیت نسرین شاهی پس از کسب سهمیه المپیک پاریس، در مسیر قهرمانی رشته تیراندازی قرار گرفت. خودش میگوید: با خودم گفتم شاید من هم بتوانم! تست دادم و چون بدنم ورزیده بود، گفتند بهتر است در رشته تیراندازی با تفنگ کار کنم.