دکتر فقیهی زمین مسجدالزهرا (س) را با زیربنای ۲ هزارمترمربع در سال ۱۳۶۴ برای ساخت مسجد واگذار کرد، اما درنهایت پس از تامین بودجه توسط شخص ایشان، احداث بنای آن در سال ۱۳۹۳ به اتمام رسید.
سالن ورزشی ساختهشده در زمین وقفی شادروان قیاسی نیاز ساکنان محله کلاتهبرفی را برطرف کرده است.شادروان حسینعلی قیاسی همیشه دوست داشت برای این محله کاری کند.
«شاهطهماسب صفوی، ملکی به نام مزرعه حسینی در میانولایت و رقبهای در جمعآباد تبادکان، خریداری [کرد]و عواید آن را صرف فتیله عنبر (فتیلهای که از عنبر سازند و بوی خوش میدهد) حرم مطهر و حفاظ مزار خود نمود».
آیتالله حاج سید علینقی طبسی حائری از فقها، مجتهدان و از علمای بنام مشهد بود که حسینیه و مسجدی را در خیابان امام رضا ۲۰ وقف کرد.
درباره حالوهوای زائرانی که حدود ۲۰۰ سال پیش به پابوس امامهشتم (ع) میآمدند.
علیاکبر شوکتی، فرزند ارشد میرزاحسنخان شوکتی (معروف به میرزای قهرمان) بههمراه سه برادر و هشتخواهرش، چهارهزار متر از زمین پدری شان را برای کودکان استثنایی وقف کردهاند.
مرحوم حاجحسین ناظرزادهیزدی، خیر و سازنده مسجد ثارالله در محله کوثر است که سالها پیش به رحمت خدا رفته و حالا فرزندش، محمدرضا، زندگی او را بازگو میکند.
با گذشت چندین دهه از فوت بزرگ خاندان کسرایی هنوز هم خیابان جهاد ۵ با نام آنها شناخته میشود. خاندانی که توسعه و آبادی زمینهای انتهای خیابان آخوندخراسانی را با خیابانکشی و پیادهروسازی هایشان رقم زدند.
نام مسجد درخت بید، به خاطرهها گره خورده. به آبانبار ۲۰ پله، به شبیهخوانیهای سنتی، به صحن حیاط میانی با درختهای بلند بید و توت، به غلامعلیخان مهربان و میرزانصرالله ثروتمند.
سیدهاشم پیمانپور، ۱۷سال پیش، زمینی را در قاسمآباد میخرد تا خانهای برای خودش بسازد، او در همان قدم اول، یک دیوار دورادور و وسط زمین میکشد و آن را به دو نیم تقسیم میکند.
میهمانان این مجموعه از سراسر کشور و معمولا از طرف کمیتۀ امداد و بهزیستی معرفی میشوند و کسانی هستند که توانایی مالی ندارند و بعضیهایشان مشهد را ندیدهاند و زائراولی به حساب میآیند.
حسینآقای ملک، ده وکیل آباد را از کفاییها خریده و بعد شروع به ساخت باغی در آن کرده است و، چون نام ده، وکیلآباد بوده، ایشان نام باغ را نیز همان گذاشته است.
حاج علیاکبر غلامی، معتمد و واقف هشتادویکساله مسجد الرسول(ص)، درست در روزهایی که به آن دوران بازنشستگی و ایام استراحت اطلاق میشود، آرامش و آسایش خود را فراموش میکند و تصمیم به وقف میگیرد.
کوچکی مسجد موجب شده بود میان مردم به مسجد خردو معروف شود؛ البته مردم نام دیگری هم بر مسجد گذاشته بودند؛ «حسن یکدست.» در همین محل، «حسن» نامی زندگی میکرد که یک دستش معیوب بود.
حسینیهای که حاجرحیم کریمی، گرمابهدار محله پنجتن، وقف کرد و بیتالجواد نامش دادند، فقط مکانی برای عزاداری نیست، بلکه به مرجعی برای جلب همدلی، وفاق و وحدت اهالی محله تبدیل شده است.
حاج رضا شادمان، متولد ۱۳۰۵ است، زندگیاش گرهخورده با کشاورزی است، او زمینی را وقف مسجد کرده است و حالا مسجدی خوش قامت با امکانات مختلف میزبان همشهریان در این نقطه است.
مسجد صاحب الزمان (عج) در پنجتن ۴۵ کانون فعالیتهای فرهنگی و ورزشی است به وسیله یکی از بانوان نیکوکار محله وقف شد. اهالی وقتی کار خیر را شروع کردند تنها زمین در اختیارشان بود و آنها آستین بالا زدند.
احداث و ساخت مدرسه لابهلای زندگی روستایی اهالی نیکروز ۲ سال است که نور امیدی به دل خانوادهها انداخته است. محمد کمالی گلشن و مادرش واقف زمین هستند ایمان دارند این کار نیک هم دست خودشان را خواهد گرفت و هم امواتشان.
دهه ۶۰ تنها درمانگاهی که خدمات بیستوچهارساعته دندانپزشکی ارائه میکرد، خیریه و درمانگاه حضرت ابوالفضل (ع) بود؛ درمانگاهی که زمینش توسط مرحوم محمدحسین زرگرباشی و پول ساخت اولیه آن را مرحوم محمد طاهریهروی در سال۱۳۶۰ اهدا کرد.
حاج میرزا محمدرضا مستوفیسبزواری که همگان او را به مستشارالملک میشناسند از بزرگترین واقفان حرم امام رضا(ع) است.