کوچکی مسجد موجب شده بود میان مردم به مسجد خردو معروف شود؛ البته مردم نام دیگری هم بر مسجد گذاشته بودند؛ «حسن یکدست.» در همین محل، «حسن» نامی زندگی میکرد که یک دستش معیوب بود.
حسینیهای که حاجرحیم کریمی، گرمابهدار محله پنجتن، وقف کرد و بیتالجواد نامش دادند، فقط مکانی برای عزاداری نیست، بلکه به مرجعی برای جلب همدلی، وفاق و وحدت اهالی محله تبدیل شده است.
حاج رضا شادمان، متولد ۱۳۰۵ است، زندگیاش گرهخورده با کشاورزی است، او زمینی را وقف مسجد کرده است و حالا مسجدی خوش قامت با امکانات مختلف میزبان همشهریان در این نقطه است.
مسجد صاحب الزمان (عج) در پنجتن ۴۵ کانون فعالیتهای فرهنگی و ورزشی است به وسیله یکی از بانوان نیکوکار محله وقف شد. اهالی وقتی کار خیر را شروع کردند تنها زمین در اختیارشان بود و آنها آستین بالا زدند.
احداث و ساخت مدرسه لابهلای زندگی روستایی اهالی نیکروز ۲ سال است که نور امیدی به دل خانوادهها انداخته است. محمد کمالی گلشن و مادرش واقف زمین هستند ایمان دارند این کار نیک هم دست خودشان را خواهد گرفت و هم امواتشان.
دهه ۶۰ تنها درمانگاهی که خدمات بیستوچهارساعته دندانپزشکی ارائه میکرد، خیریه و درمانگاه حضرت ابوالفضل (ع) بود؛ درمانگاهی که زمینش توسط مرحوم محمدحسین زرگرباشی و پول ساخت اولیه آن را مرحوم محمد طاهریهروی در سال۱۳۶۰ اهدا کرد.
حاج میرزا محمدرضا مستوفیسبزواری که همگان او را به مستشارالملک میشناسند از بزرگترین واقفان حرم امام رضا(ع) است.
کتابخانه، یک وقف فرهنگی گسترده و ارزشمند است که شاید از هزار پارچه آبادی و زمینی که حاج حسینآقا ملک وقف کرده، گرانبهاتر بوده است.
محله تلگرد بافتی سنتی و مذهبی دارد و در کنار محلات طلاب، پنجتن و التیمور جزو مناطق شناختهشده و شناسنامهدار مشهد است.
مجتمع رفاهی، فرهنگی، دانشجویی محله ابوطالب یادگاری است از مردی نیکوکار و خیراندیش به نام زنده یاد حاج احمد ناظران که به او حیات ابدی بخشید.
یک طبقه از خانه مرحوم نصیری وقف عزاری حضرت زهرا(س) و هیئت محبانالزینب است: خانم مظفری میگوید: همیشه همسرم به زبان میآورد که دلش میخواهد یک طبقه از خانه را برای امور دینی و عزای حضرت فاطمه (س) اختصاص بدهد.
مرحوم حاجقربان نیکرفتار یکی از افراد قدیمی التیمور با استفاده از فریضه وقف گامهایی چند در راه بهبود شرایط زندگی و بهداشت و درمان در محله پنجتن برداشته است.
مزرعههای شقا، باقرآباد (بُقراباد)، دنجان (دنگان) و خیرآباد چهار مزرعهای هستند که اگر نشانیشان را در اسناد با نقشه امروز مشهد تطبیق دهیم، متوجه میشویم در حدود محله فاطمیه قرار میگیرند.
جواد نیکسرشت، ۲۶ سال دارد و سال ۱۳۸۹ زمینی بهمتراژ ۵۰۰ متر را واقع در نبش پنجتن ۴۷ برای مسجد وقف کرد، او میگوید: زمین را من اهدا کردم و عدهای ازجمله آقایان علی منتظری و زاهدی که اهل حسنآباد نیشابور هستند، زمین را ساختند.
ساختمان ایستگاه راهآهن مشهد سال ۱۳۴۵ بهعنوان یکی از بیست شاهکار معماری بعد از جنگ جهانی دوم در آسیا و زیباترین و مجهزترین ایستگاه راهآهن ایران افتتاح شد.
خاندان برزگر، ملاکان و زمینداران بزرگی بودند که زمینهای اطراف را دراختیار داشتند. آنها این زمینها را وقف ساخت مدرسه کردند.
محله دروی یادگار مزرعه درآبد است. از این مزرعه در وقفنامه میرزا ابراهیم رضوی در اوایل قرن دوازدهم و همچنین وقفنامه خزانهدارها (آمنه جواهری) در اواخر دوره قاجار نام برده شده است.
مزرعه دیشدیش که در محله عباسآباد امروزی قرار گرفته در سال ۱۰۷۹قمری وقف اولاد سروقدیها شده است. محله عباسآباد تا سال ۱۳۹۹ جزئی از محله طبرسی شمالی بود.
در سیسآباد که مردم آن را به نام «سیسواد» میشناختند، سه مکتبخانه وجود داشت که به کودکان آموزش میداد.
پلاک ۳۹ کوچه شهریار، خانه خانمی است به نام هراتیان، از ساکنان محله که منزلش را وقف کارهای خیرخواهانه کرده است.