مزرعه دیشدیش که در محله عباسآباد امروزی قرار گرفته در سال ۱۰۷۹قمری وقف اولاد سروقدیها شده است. محله عباسآباد تا سال ۱۳۹۹ جزئی از محله طبرسی شمالی بود.
در سیسآباد که مردم آن را به نام «سیسواد» میشناختند، سه مکتبخانه وجود داشت که به کودکان آموزش میداد.
پلاک ۳۹ کوچه شهریار، خانه خانمی است به نام هراتیان، از ساکنان محله که منزلش را وقف کارهای خیرخواهانه کرده است.
با فوت میرزا، پیکرش در همین مکان به خاک سپرده میشود، اما به وصیتش مبنی بر وقف این مکان توجه نمیشود و حسینیه به فروش گذاشته میشود.
راهاندازی شورای حل اختلاف شعبه ۵۲۲ در مسجد امامرضا (ع)، موجب شده پروندههای محله و اهالی ساکن در این محدوده در همینجا با ریشسفیدی حل و فصل شود.
در این گزارش مروری شده بر موقوفههای حرم مطهر رضوی که بخشی از مصارفشان برای عزاداری در ماههای محرم و صفر درنظر گرفته شده است.
مدرسه مکرم اولین موقوفه محمود مکرم واقف مشهدی بود که در سال ۱۳۳۰ در محله عیدگاه بنا شد. او در طول ۷ سال دو مدرسه دیگر نیز ساخت.
برادران مروی، از ده سال پیش ساخت و ساز ایستگاه استقبال از زائر را در جاده قدیم نیشابور آغاز کرده اند.
مجتمع فرهنگی و قرآنی چهارده معصوم (ع) در محله ثامن در دهه آخر صفر میزبان زائران امامرضا (ع) است. اسکان و غذا در این مجموعه وقفی رایگان است.
فروردین طاهباز، پزشک نیکوکار مشهدی با ساخت ۳ مدرسه مجهز لبخند شادی به لب دانشآموزان قلعه خیابان نشانده است.
بهجت بهرمان تعریف میکند: «به شهردار وقت منطقه ۵ گفتم نمیخواهم مدرسه بسازم. یکی از فرزندانم ۱۸۰۰ جلد کتاب ادبیات دارد میخواهم کتابخانه بسازم و همه کتابهای پسرم را ببخشم.»
آقای برزگر، صاحب زمین، به ما گفت: «سنگ بردار و تا جایی که توان داری آن را پرت کن. تا هرجا که سنگ افتاد زمین مختص مسجد است و میتوانی آن را بسازی».
مسجد گوهرشاد با یک افتتاح شاهانه کارش را آغاز کرد؛ شاهرخ شاه تیموری، برای روز بازگشاییاش قندیلی ۳ هزار مثقالی از طلا هدیه داد.
مسجد چهارده معصوم، که سال ۷۲ کلنگ آن زده شده، اولین مسجد در محدوده بولوار صیادشیرازی است. زمین این مسجد را خاندان اسماعیلی وقف کردند.
حاج آقاجان، ملاک بزرگ نوغان قدیم بود که در اواخر دوره قاجار به واسطه هنر و اعتبار فامیلیاش با دربار و همچنین مهربانی و دست خیرش در نزد مردم بسیار محبوب بود.
حاجمهدی حسنزاده خانهاش را وقف ساخت مسجد و حسینیه قمربنیهاشم (ع) در محله وحید کرده است.
بعد از سیل سال۱۳۶۹ هجریقمری، و تخریب دو مسجد چاووشی و بقیهالله یکی از اعضای مسجد با نام «محمد جفایی» که زمینی بین این دو مسجد داشت، پیشنهاد ساخت مسجدی جدید، اما بزرگتر را داد.
حاج محمدمهدی حسنزادهیزدی واقف مسجد امامحسنعسکری (ع) محله مطهری وصیتش را پنج، ششبار عوض کرد و دستآخر آن را محضری کرد تا خیالش راحت شود، اطعام نیازمندان و به خانه بخت فرستادن سیدها از جمله وصیتهای او بود.
محمد محمدی، یک منزل هزار متری در صدف ۲۸ داشته است. او در اوج مریضی همسرش این منزل را در اختیار دانشگاه علوم پزشکی قرار میدهد.
ناهید لالهزاری و ریحانه ماهفر دغدغه ارتقای فرهنگی دارند و با این هدف، کتابخانه کوچک خودشان را در معرض استفاده عموم قرار دادهاند تا کتابها در گردش باشد.