آرش تقوی میگوید: در پادکست ابزار اصلی شما تنها صدا و محتوا است و اگر ساختار محتوا یا مهارتهای فن بیان گوینده ضعیف باشد، حتی اگر موضوع بسیار جذابی داشته باشید، مخاطب را از دست خواهید داد.
یحیی ضیایی صاحب این کارگاه کوچک است؛ یکی از چینکشهای پرسابقه مشهد که در سکوت و بیخبری هرروز، رجبهرج هنرش را خرج فرشهای دستباف میکند. هنری که از پدرش به ارث برده و برای خیلیها ناشناختهاست.
سارا طالبیان، مستندساز مشهدی در اثر جدیدش نیز به جای تمرکز بر خود جنگ، سراغ روزهای بعد از آن رفته است؛ روزهایی که برای برخی کودکان با ترس و اضطراب و بی خوابی همراه است. فیلم برداری این مستند به پایان رسیده و مراحل فنی اثر آغاز شده است.
مسعود اسکندری، هنرمند مشهدی قلم زنی روی فلز است که سال هاست در حوزه اجرای آثار مذهبی و به ویژه کار بر روی اجزای وابسته به حرم مطهر امام رضا (ع) فعالیت میکند. بخش مهمی از زندگی حرفهای این هنرمند با آرزوی کار کردن برای حرم گره خورده است.
رضا دیده بان، عکاس و مدرس عکاسی، این ابزار و فناوری نوپدید را نقطه عطفی در تاریخ عکاسی میداند که ادامه روند تکامل این مسیر است. ارزیابی او این است فرصتهایی که هوش مصنوعی ایجاد میکند بیشتر از آسیبهایش است.
علی ضیایی حالا ششسال است که در قامت خبرنگار خبرگزاری پانا فعالیت میکند. مسیری که با وجود این سنوسال کم، تجربههای ارزشمندی برایش رقم زدهاست. این علاقه به حسن، برادر کوچکترش هم سرایت و او را نیز همقدم این مسیر کردهاست.
در پویش «آهوانه»، دختران با دستان کوچک و نیتهای بزرگ میخواهند سهمی در شادکردن زائران خردسال امام مهربانیها داشته باشند. از نوجوانان تا بانوان هنرمند همه به عشق امام هشتم(ع) شبهایشان را پای دوخت میگذرانند!
این گزارش روایت تلخ خبرنگاری است که تا زنده بود، هیچ مسئولی در این شهر یکبار اسمش را به نیت قدرشناسی بر زبان نیاورد، تا بعد از آن او آینهای باشد رو به همه کسانی که برای اعتلای فرهنگ خون دل خوردهاند و قدر ندیدهاند.
موفقیتهایی که شایان عرفانیان در کنار همگروهیهایش کسب کرده، حالا از او، نوجوانی ساخته است که با اعتماد میتواند از مسیر آیندهاش؛ تجربیاتش در زمینه حرفهایشدن در تکخوانی سرود و مداحی حرف بزند.
احمد خوشنیت هنوز همان آدمی است که طاقت یکجانشستن ندارد. ورزش میکند، شعر مینویسد، کتاب چاپ میکند و برای آینده برنامه دارد؛ فقط اینبار آرامتر از گذشته حرف میزند. انگار در این چند سال با خودش و دنیا به صلح رسیده است.
مهدی رضوی از شمار عکاسانی است که در دهه ۸۰ در مشهد تلاش داشتند نگاهی نو در عکاسی داشته باشند و گرایشی جدی به فرم گرایی داشتند. او جوایز بین المللی متنوعی از کشورهای مختلف گرفته است.
سیدعلی کلاس هفتم که بود، در مسابقات آموزشوپرورش، رتبه سوم ناحیه در رشتههای اذان و مداحی و رتبه اول استانی در رشته سرود را به دست آورد. او از نهسالگی تاکنون یکی از مداحان مسجد صاحبالزمان (عج) و حسینیه علیاکبر (ع) است.
حاجمحمد جعفریخانچه حالا بعد از یک عمر روضهخوانی و نوکری، خودش و نوجوانانی که دورش را گرفتهاند، پای درس قرآن نشستهاند. قصه زندگی این پیرغلام از درگز شروع شده است.
الهام سلیمی که نقاشی ضامن آهوی او به موزه آستان قدس رضوی راه پیدا کرده، با دایر کردن آموزشگاه نقاشی در محله حسینآباد بانی شکوفایی استعداد نوجوانان مشهدی شده است.
فرشته قربانزاده، مدیر آموزشگاه نقاشی محله خواجهربیع و هنرجویانش در روزهای جنگ تحمیلی سوم با زبان هنر با مردم کوچه و خیابان همدلی میکنند.
رضوانه درودی حافظ سه جزء قرآن است. او آرزو دارد که روزی آنچه از قرآن و هنر آموخته است، به دیگران آموزش بدهد و نمایشهایی روی صحنه ببرد که پیامشان از آیات قرآن الهام گرفته باشد.
خانواده مهدی قومی، سنگهای سخت مشکی را تراش میدهند، سنباده میکشند و روی آنها نقوش پرجزئیات را ترسیم و به سماور، دیزی، شکلاتخوری و… تبدیل میکنند.
کمالالملک، نقاش نامدار ایران، در سالهای پایانی عمر پیوندی عمیق با خراسان برقرار کرد و در خلوتی دنج در «حسینآباد» نیشابور روزهای آخر عمرش را گذراند. او پس از دوازده سال سکونت در نیشابور سر بر بالین خاک گذاشت.
شاید خیلی از اهالی میدان پانزده خرداد (فلکه ضد) ندانند که سعید تقینیا، غزلسرای خوب مشهد، که دستی در خوشنویسی و نقاشی هم دارد و یک مجموعه داستان کوتاه و یک رمان هم برای چاپ آماده کرده مغازهداری در همسایگی آنهاست.
علیاکبر مکاییزاده بیش از ۸ سال است همپای دخترش به حرفه معرق مشغول است. او سعی میکند کارش را دقیق انجام دهد درست مثل دخترش که حالا به مرحله آموزش دادن هم رسیده است.