در این گزارش پای صحبت دانشآموزان میانسال نخستین کلاس سوادآموزی فرهنگسرای نصرت نشستهایم که حالا هم میخوانند و هم مینویسند.
ایرج نادری (نجاران) میگوید: «در آن دوران ورزشکار خیلی کم بود؛ برای همین مسئولان وقتی نوجوانی کوشا و ورزشکار پیدا میکردند، سعی داشتند از او در همه رشتهها استفاده کنند.»
سیداسعد فیض معلمی است که در روستاهای بخش تبادکان ایستگاه مطالعه و کتابخانه ایجاد کرده و اردوهای مشترک فرهنگی بین روستاها برگزار کرده است. گرفتن سهمیه ثابت روزنامه از دیگر کارهای اوست.
اعظم طلائی از اعضای شورای اجتماعی محله آزادشهر، مربی پرورشی در آموزش و پرورش و از فعالان بسیج و مربی طرح صالحین نوجوانان و جوانان و فعال در امور خیریه است.
مهین قربانی معلم و مدیری است که دانشآموزانش او را مادر مدرسه صدا میکنند. او میگوید: خوشحالم که ۱۸ سال از این حرفه را در خدمت دانشآموزان نابینا و کم بینا بودهام و برایشان مادری کردهام.
محمدرضا پوستچی از اهالی محله تربیت، فرهنگی بازنشسته، فیلمنامه نویس و مسئول کانون فرهنگی صابرین مسجد حضرت زینب (س) است. او سالها است در زمینه سوادآموزی فعالی میکند.
زوج فرهنگی مشهدی از جمله معلمان تأثیرگذار بودند، آذردخت خانم را اهالی روستای سهقلعه بهعنوان اولین معلم زن زادگاهش میشناسند، عبدالله شریفزاده همسرش نیز در شیوه تدریس در کارودانش اثرگذار بوده است.
دکتر رؤیا رستگار تعریف میکند: ناظم مدرسه درحال به صفکردن بچهها بود. چشمش که به من افتاد، با تحکم گفت «دختر جان! برو توی صف. چرا اینقدر تعلل میکنی؟» به او گفتم: «من دانشآموز نیستم؛ معلم هستم.»
میهمان سیدمحمود ضیایی هستیم در خانهای که از یک سو منزل نوه «ضیاءالاسلام» است و از سوی دیگر فرزند «نوابصفوی»، اما سادگی چشمگیرش با نسب و موقعیت ساکنانش هیچ سنخیتی ندارد.
سیدمجتبی موسویزاده، معلم است. او میگوید: پسر قلدر مدرسه برای خودش چند نوچه داشت. آنقدر روی بچهها تأثیر گذاشته بود که با اشاره او، کلاس به هم میریخت یا آرام میشد.
هنرستان فنی نمونه دولتی دارالفنون تنها هنرستان و آموزشگاه منحصربهفرد از لحاظ بنا و معماری سنتی و ایرانی در کشور است.
جلسات ثابت «ثریا خانه یکی» در سیدی و طرق زبانزد مردم محله است تا آنچه آموخته را به شاگردانش هم آموزش دهد. او دستی بر نوشتن هم دارد و ۴ جلد کتاب نوشته که یکی از آنها داستان زندگی خودش است.
سعید کربلایی، قاری برتر استانی و مدرس قرآن کریم روزی دو ساعت به محله فردوسی میآید و در مدرسه و مسجد محله بهصورت کاملاً رایگان به دانشآموزان و بزرگسالان قرآن میآموزد.
علیاصغر ساعیطرقی که بین دانشآموزانش به «معلم شکلاتی» معروف است، با وجود داشتن چندین پیشنهاد برای خدمت در مناطق برخوردار مشهد، ماندن در کنار دانشآموزان مناطق محروم را ترجیح داده است.
سیدحسین موسوی که سالها پیش بهعنوان معلم، شغلش را در مناطق محروم شروع میکند، تمام همّوغمش درکنار تدریس، رونقبخشیدن به مساجد و جذب دانشآموزانش به این مکان دینی میشود.
جبار باغچهبان به دعوت جمعی از فرهنگیان، در اواخر سال ۱۳۲۶ خورشیدی گذرش به مشهد افتاد و برای حدود سه ماه ساکن شهر امامرضا (ع) شد.
معلمان مرکز آموزشی «تبسم» که ویژه کودکان اوتیسم است، دست به ابتکار جالبی زدهاند و درکنار تدریس، طراحی چند ابزار کمک آموزشی و وسایل بازی را در برنامه خود قرار دادند.
پیداکردن خانۀ حجتالاسلام محمدحسین رجاییخراسانی که او را با سمت مدیر مرکز فقهی ائمۀ اطهار (ع) مشهد میشناسند، کار چندان سختی نیست. اهالی و به خصوص قدیمیهای کوی پلیس او را به خوبی میشناسند.
حبیبالله بیگناه، که هفتم آبان سال ۹۹ دار فانی را وداع گفت، اسمی بود که لابهلای شعرها، خاطرات و عکسهای قدیمیهای شعر و ادبیات مشهد زیاد به چشم میخورد.
رویا فنودی، فرهنگی بازنشسته و مدرس حوزه علمیه است که هر هفته در خانهاش کلاسهای مهارت زندگی برگزار میکند.