محمدرضا قصاب باوفا میگوید: خانه دیواربهدیوارِ مسجد، کارگاه کیک پزی دو برادر بود. آن زمان، بهخاطر پخت کیک، بوی خوشی در محله راه میافتاد. با اینکه الان این ساختمان مخروبه شده است، چون کار اولیهشان را از همینجا شروع کردند، حاضر به فروش این ملک نیستند.
محمد خوازه خاطرات زیادی از محلههای سجادیه، رضاییه مهدیآباد دارد. او میگوید: پدربزرگم، زمین کشاورزی داشت. گاهی شبها برای آب گرفتن زمینها همراه او میرفتم. میگفت: «اگر ترسیدی بگو بسما... الرحمن الرحیم.»
کلاهدوز۴ یا بخارایی۳ یکی از معابر بنبست و پرتردد محله راهنمایی است؛ معبری که اگرچه امروز نشانی از خانههای قدیمی آن باقی نمانده، در نقشههای قدیمی شهر ردپای آن دیده میشود. این معبر در نقشه سال۱۳۴۷ وجود داشته، اما نامی برای آن ثبت نشده بود.
۶۷ سال پیش، درست همان سالی که محمودآقا متولد شد، پدرش، خانهای در کوچه امامرضا ۳۹ خرید. کوچهای که آن زمان به «میلان هفتم خیابان بهار» شناخته میشد و برای محمود خالقی پر از خاطرات ریز و درشت است.
رضا علیزاده پانزده سال پیش تصمیم گرفت همراه خانواده راهی یک منطقه نوساز شهری شود. ابتدا غربت این محدوده و دوری از شهر باب میلش نبود، اما هرچه ماند، مصممتر شد تا خودش یکی از آدمهایی باشد که برای آبادی محلهاش تلاش میکند.
کوچه وحدت۲۲ از نزدیکی میدان شهدای گوهرشاد آغاز میشود و به خیابان شهدای فاطمیون۲ ختم میشود. خانههای مسکونی در آن کمشمارند، اما رفتوآمد روزانه کاسبان، خریداران و تعمیرکاران، وحدت۲۲ را به یکی از معابر پرجنبوجوش محله جلالیه تبدیل کرده است.
کوچه شهیدحشمتی در بولوار طبرسیشمالی با ۲۵۰ متر طول، دارای دوازدهفرعی است که چهارفرعی آن در سمت زوج، به سرسبزی دلانگیز بوستان اقاقیا ختم میشود.
امیراحمد عطامنش متولد محله احمدآباد است و دوران کودکیاش را در دهه ۵۰ در کوچههای بولوار رضا گذرانده. هرچند او این روزها دیگر ساکن این محله نیست، هنوز دل درگرو خاطرات گذشته و بازیهای کودکانهای که با همسنوسالانش داشته، دارد.
زهرا زارعی از گذشته محلهای میگوید که امروز خیلی تغییر کرده است. قدمزدن همراه با او در محله سیدرضی، به ما صفهای طولانی دهه۶۰ و ۷۰ و صمیمیت اهالی برای پیشرفت محله را بهخوبی یادآوری میکند.
مسجد امامحسین (ع) با همت اهالی و خیران محله، سالبهسال توسعه پیدا کرد و امروز به یکی از مراکز مهم فرهنگی، آموزشی و مذهبی محله تبدیل شده که درهایش برای آموزش، همدلی و فعالیتهای اجتماعی همیشه باز است.
خیابان ولیعصر۲۷ که در محله کوی امیرالمؤمنین(ع) قرار دارد، بهدلیل وجود دو مدرسه و بوستان نیلوفر در ساعاتی از روز پرتردد است. زمینهای خیابان ولیعصر۲۷ در گذشته، در محدوده بزرگ اراضی بحرآباد قرار داشت که متعلقبه ملاکی به نام حاج میرزاحبیب خراسانی بوده است.
در محل نوده بین شافعی ۹ و ۱۱ باغی دوهکتاری با دیوارهای بلند به نام «باغ نو» بود؛ مردهای محله، عصر روزهای گرم سال، در این باغ «توپوچوب» بازی میکردند.
جواد علیزاده میگوید: تهپل محله را خیلیها به نام «محله ترکها» میشناسند. قصهاش به سالهایی برمیگردد که ایرانیان ساکن آنسوی مرزهای شوروی به کشور برگشتند. هنوز هم طعم آن پلوقیمهها و نذریهای سخاوتمندانه ترکزبانهای محله زیر زبانم میآید.
محمود حسنزاده که چهار دهه عمرش را در حاجیآباد زندگی کرده میگوید: درختان توت حاجیآباد در بهار طرفداران بسیاری داشت. آنها که از شهر میآمدند، نمیتوانستند از درست بالا بروند و به من و چندتا از بچهها برای توت تکانی ۱۰تومان دستمزد میدادند.
سمانه هراتی ۳۳سال است که در محله هاشمیه سکونت دارد. او از ششسالگی تا کنون، آبادشدن محله را دیده است. به گفته خودش، آن زمان از ابتدا تا انتهای هاشمیه کال بوده است و بسیاری از زمینهای این حوالی، مزروعی بودهاند.
به دلیل وجود مغازههای خوار و بار، کلی فروشی و خشکبار در راسته مصلی که قیمتهای مناسبتری نسبت به سایر مغازههای شهر دارند، این محله مشتریانی از سراسر مشهد دارد.
آمنه جونابادی تعریف میکند: جزو اولین ساکنانِ محله مهدیآباد بودیم و تا چندسال پیش از آب چاه استفاده میکردیم که پر از سنگریزه بود و به همین دلیل خیلی از ساکنان دچار بیماری سنگ کلیه شدند.
کوچه شهیدمیرزایی۳۴، با طول ۱۸۵ متر و برخورداری از پنجفرعی، یکی از پرترافیکترین کوچههای منطقه۳ به شمار میرود. دلیل این ترافیک، همجواری با میدانبار نوغان است که یکی از اضلاع کوچه را بهتمامی به خود اختصاص داده است.
احسان شوکتیان میگوید: جایی که الان درمانگاه ولیعصر (عج) در خیابان آزادگان است، یک زمین بزرگ بود که تعمیرگاه شورلت بود. اسم احمد خیامی را که مالک آن بود، بارها شنیده بودم. تاکسی و خط اتوبوس اینجا، توقف میکرد و به «ایستگاه شورلت» معروف بود.
خانه قدیمی کوچه فریدون در انتهای گذر مشهور «سرشور» در مشهد، خانهای است که روزگاری رهبرشهیدمان در آن میزیسته است. در خانه از مبل خبری نیست، حتی نمیتوان در آن فرشی را یافت.