نیکوکاری - صفحه 5

در شرایطی که همه نیروهای نظامی و انتظامی تلاش می‌کنند مردم در امنیت و بدون نگرانی زندگی کنند، اهالی محلات نیز سعی می‌کنند قدردانی خود را از آنها نشان دهند و با پخت افطاری و سحری برای بسیجیان، از آنها حمایت می‌کنند.
سیده اقدس حقانی موسوی می‌گوید: از همان روز‌های اول خواستیم مؤثر باشیم. تصمیم گرفتیم به‌جای اینکه در این شرایط جنگی، صف‌های نانوایی را اشغال کنیم، نانِ با کیفیت برای بسیجیان بپزیم.
اگر صبح زود، قبل از آنکه مغازه‌ها کرکره‌ها را بالا بدهند در کوچه طبرسی‌جنوبی‌۶۲ قدم بزنی، می‌شود رد یک جور رفاقت قدیمی را دید؛ رفاقتی که لای سلام و علیک‌های بلند و احوالپرسی‌های بی‌تکلف جریان دارد. اینجا همسایه‌ها پشت هم هستند.
ایده ساخت و افتتاح مؤسسه خیریه «کهریزک»، برای بانو اشرف بهادرزاده قندهاری، قصه یک ساختمان و آجر و آهن نبود. می‌خواست سالمند بی پناه، معلول رهاشده، بیماری که خانواده اش شکست خورده‌اند و... را همراهی کند و همین اتفاق هم افتاد.
زهرا نجفی نه مؤسسه‌ خیریه‌ای به نام خودش دارد و نه عنوان خاصی برای کارهای نیکوکارانه‌اش انتخاب کرده است. او فقط گاهی چند‌عکس یا کلیپ کوتاه در گروه فضای مجازی منتشر می‌کند تا همراهانش بدانند حمایت‌هایشان به ثمر رسیده است.
نگاهی به زندگی و رفتار دکتر شیخ تأییدکننده این مهم است و نشان می‌دهد که او تا پایان عمر به سوگند پزشکی در رفتار و کردار وفادار ماند. او هم‌زمان با کار در کارخانه قند آبکوه به‌تدریج در مطبِ میدان شهدا و منزلش نیز بیمار ویزیت می‌کرد.
مرحوم محمود رضازاده خباز بعد‌از سی‌سال خدمت در حرم امام‌رضا(ع) و ساخت مسجد امام‌حسین(ع) در محله سجاد، سال ۱۳۹۹ به رحمت خدا رفت؛ پدری که راه و رسم زندگی را به فرزندانش آموخت و چیزی جز درس صداقت و راستی به آنها نداد.
هر کمربند، کیف و چمدان که خراب شود، در دستان محمد علی کریمی‌ کرامتی با دقت و حوصله تعمیر می‌شود. او سال‌هاست که در این کار تجربه دارد و این هنر را برای خدمت و گره‌گشایی از کار زائران بکار گرفته است.
کوچه شهیدسیداحمدی در محله رضائیه قرار دارد که در قدیم به آن حسین‌آباد قائنی‌ها می‌گفتند. بافت این کوچه مارپیچ است و حس‌وحال کوچه‌های دهه۶۰ را تداعی می‌کند. مردمش هم همان‌قدر باصفا و صمیمی هستند، درست مثل سه دوست!
سال‌هاست که در همسایگی هم با خوبی و خوشی زندگی می‌کنند؛ از دیدار هم خوشحال و از دوری هم ناراحت می‌شوند. اما آنچه این دوستی و همسایگی را پررنگ‌تر کرده، حس کمک‌رسانی به خانواده‌ها و افراد نیازمند محله است.
حدود یک‌ماه قبل، آتش آشوب‌ها به ماشین یکی از شهروندان محله الهیه گرفت و بخشی از سرمایه زندگی‌اش سوخت و این همشهری، غم بزرگی را در این مدت تحمل کرد. بعد از این اتفاق، محلی‌ها به یاری این فرد رفتند و بخشی از خسارتش را جبران کردند.
هاشم راک معروف به آقای علوی به‌همراه همسرش زهرا رحیمی‌نسب، کارگاه تولیدی کفش در مسجد موسی‌بن‌جعفر (ع) راه‌اندازی کرده‌اند و با هم‌محله‌ای‌هایش آن را می‌گردانند. آنها از هفت سال پیش لباس خادمی در این مسجد را به تن کرده‌اند.
زهرا موسوی با کار‌های خیرش شناخته می‌شود؛ بانویی که با راه‌اندازی صندوق قرض‌الحسنه، دایر‌کردن بازارچه کارآفرینی، تهیه بسته‌های معیشتی و کمک به جهیزیه در محله سرشناس است.معتقد است هر کسی باید در حد توانش هوای دیگران را داشته باشد.
مهد کودک زهرای مرضیه (س)، خیریه صاحب‌الزمان (عج)، ایجاد اشتغال برای بانوان و.... فقط بخشی از فعالیت‌های فاطمه بهلولی است که طی سال‌ها برای ارتقای فرهنگی و معیشتی اهالی پورسینا انجام داده‌است.
کتابخانه و سفره‌خانه موسی‌بن‌جعفر (ع) مکانی در محله راه‌آهن است که از سال ۱۳۱۹‌ تا‌به‌حال رسالتی را بر دوش گرفته و اگرچه بنیان‌گذار اولیه آن، علامه شیخ‌علی فلسفی، پنج‌سالی است به دیار باقی هجرت کرده، اما بازماندگان وصیتش را تمام‌و‌کمال اجرا می‌کنند.
پویش «جایگزین بهتر» که نظری و رفقای نیکوکارش برای چراغ برات امسال تدارک دیده‌اند، از این قرار است که مردم به هر میزان که تمایل دارند به شماره کارت رسمی مرکز، واریزی انجام می‌دهند و رسیدش را برای مرکز ارسال می‌کنند.
نرگس فتح‌اللهی می‌گوید: خانواده‌های درگیر با آسیب‌های اجتماعی را به مسجد جذب می‌کنیم تا از فضایی که برای مشاوره فراهم شده است، استفاده کنند. اگر نیاز به مشاوره تخصصی داشته باشند به استادان جهادی معرفی‌ می‌کنیم.
از سال‌۹۷ تاکنون صدای شیرینِ حدود پنجاه «بله» در سالن بزرگ خانه عصمت‌خانم اشرفی بلند شده است؛ خانه‌ای که قصه زندگی بانوی آن از صدای یک چرخ خیاطی شروع شده و به سال‌ها خیرخواهی رسیده است.
طاهره صفار‌کاخکی طی سی‌سال خدمت، علاوه‌بر تدریس و مدیریت مدارس مختلف، هنرش را هم به شاگردانش آموزش داده است. او در زمان جنگ برای رزمندگان کلاه و شال می‌بافت و حالا هم برای پاکبانان محله‌اش کلاه بافته است.
همسایه‌های کوچه شهید‌مؤمن‌۱۴بیشتر ترجیح می‌دهند کار‌ها را جمعی پیش ببرند؛ از تصمیم‌های کوچک روزمره گرفته تا فعالیت‌های جدی‌تر اجتماعی. بخش زیادی از این همکاری‌ها در مسجد جوادالائمه (ع) شکل می‌گیرد که بیشتر شبیه یک قرارگاه محلی است.